Hoofdstuk
Spreuken 23
Als je aanschuift aan de tafel van een machthebber, kijk dan goed met wie je te maken hebt.
Zet jezelf desnoods het mes op de keel wanneer je een gulzigaard bent.
Laat je niet verleiden door zijn lekkernijen, want het is voedsel dat bedriegt.
Mat jezelf niet af in de jacht op rijkdom;
wees verstandig genoeg om die na te laten.
Zodra je er je blik op richt is het al verdwenen, want ineens heeft het vleugels gekregen en stijgt het als een arend de hemel in.
Eet niet mee van het brood van een vrek en laat zijn lekkernijen je koud,
want zoals hij het in stilte uitrekent, zo is hij werkelijk: “Tast toe en drink,” nodigt hij je uit, maar zijn hart is niet bij jou.
De hap die je hebt doorgeslikt braak je weer uit, en je verkwist je vriendelijke woorden voor niets.
Praat niet waar een dwaas het horen kan, want hij zal je verstandige woorden verachten.
Verschuif de oude grenssteen niet en blijf af van de akkers van wezen,
want hun beschermer is machtig;
hij zal het in hun geschil tegen jou opnemen.
Stel je hart open voor de vermaning en je oren voor woorden vol kennis.
Onthoud een kind de vermaning niet;
geef je het een pak slaag met de stok, dan gaat het daar niet aan dood.
Als jij het met de stok slaat, red je zijn leven uit het dodenrijk.
Mijn zoon, als jij een wijs hart hebt, dan is ook mijn eigen hart verheugd.
Diep vanbinnen jubel ik wanneer jouw lippen spreken wat oprecht is.
Laat je hart niet jaloers worden op zondaars, maar leef elke dag in ontzag voor de HEER.
Want er ligt werkelijk een toekomst voor je, en je verwachting zal niet worden afgesneden.
Luister goed, mijn zoon, en word wijs;
houd met je hart de rechte koers aan.
Sluit je niet aan bij wie zich bezatten aan wijn of zich volproppen met vlees,
want een drinker en een slemper raken aan lagerwal, en van luiheid loop je in lompen rond.
Geef gehoor aan je vader, die je heeft verwekt, en kijk niet neer op je moeder wanneer zij oud geworden is.
Verwerf de waarheid en doe haar niet van de hand, evenmin de wijsheid, de vermaning en het inzicht.
De vader van een rechtvaardige juicht het uit, en wie een wijze zoon verwekt beleeft vreugde aan hem.
Laat je vader en moeder blij zijn, en laat de vrouw die je baarde juichen.
Vertrouw mij, mijn zoon, je hart toe, en laat je ogen behagen scheppen in mijn wegen.
Want een hoer is een diepe valkuil en een vreemde vrouw een nauwe put.
Ja, zij loert als een struikrover en doet het aantal ontrouwe mensen toenemen.
Wie heeft er ach en wie heeft er wee? Wie krijgt er ruzie en wie loopt te klagen? Wie heeft er wonden zonder reden en wie kijkt met beslagen ogen?
Dat zijn zij die tot laat blijven hangen bij de wijn en telkens komen proeven van het gemengde vocht.
Laat je niet betoveren door de rode gloed van de wijn, door zijn glinstering in het glas en de vlotte manier waarop hij wegglijdt.
Uiteindelijk bijt hij als een slang en spuwt hij gif als een adder.
Je ogen zien de vreemdste dingen, en je hart flapt er wartaal uit.
Je voelt je als iemand die ligt te slapen op volle zee, als iemand die boven in het scheepstouw hangt te bengelen.
Ze hebben me geslagen, zeg je, maar het deed geen pijn;
ze hebben me afgetuigd, maar ik heb het niet gevoeld. Wanneer word ik weer wakker? Dan ga ik opnieuw op zoek.